Επίσης υπάρχουν λοιμώδη νοσήματα τα οποία μπορούν να εκδηλωθούν σε οποιαδήποτε ηλικία και οφείλονται είτε σε μετάδοση από άλλο ζώο του ίδιου είδους (λοιμώδης ανοσοανεπάρκεια της γάτας FIV, λοιμώδης λευχαιμία της γάτας FeLV, παρβοεντερίτιδα του σκύλου κλπ), είτε σε μετάδοση από παράσιτα (μετάδοση του Dipilidium caninum από κατάποση ψύλλου), είτε σε μετάδοση από σκνίπα (μετάδοση της Leishmania infantum), από κουνούπι (μετάδοση της Dirofilaria immitis) ή από κρότωνα (Ehrlichia canis, Babesia canis). Τα ζώα συντροφιάς μπορεί να είναι φορείς κάποιων από τα παραπάνω νοσήματα χωρίς να νοσούν και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες να ασθενήσουν, ενώ μπορεί να μεταδίδουν το εκάστοτε νόσημα σε ζώα που έρχονται σε επαφή. Έτσι καλό είναι μία φορά το χρόνο το ζώο συντροφιάς να εξετάζεται κλινικά από Κτηνίατρο και να του γίνονται οι απαραίτητες κάθε φορά εξετάσεις προκειμένου να εντοπιστούν νωρίς τα διάφορα συμπτώματα τα οποία μπορεί να περνούν απαρατήρητα από τον ιδιοκτήτη.
Πολλά από τα παθολογικά περιστατικά μπορεί να είναι απλά και να λύνονται εύκολα, ενώ υπάρχουν άλλα τα οποία είναι χρόνια και χρειάζονται παρακολούθηση και προσαρμογή των θεραπειών προκειμένου να ελεγχθούν.